w grudniu Komisja Europejska opublikowała projekt rozporządzenia, wprowadzającego obowiązek wzajemnego uznawania rodzicielstwa przez państwa Unii Europejskiej. Nikt nie ukrywa, że to metoda na legalizację zagranicznej homoadopcji, a także procederu zamawiania dzieci przez jednopłciowe pary od surogatek spoza UE.

Rozporządzenia unijne są stosowane bezpośrednio. Dlatego jeśli projekt zostanie przyjęty, Polska od razu zostanie zmuszona do uznawania skutków zagranicznej adopcji przez parę osób tej samej płci. To wszystko dzieje się bez pytania Polaków o zdanie, a nawet po prostu wbrew polskiej Konstytucji.

Przyjęcie tego rozporządzenia byłoby źródłem nieprawdopodobnego zamieszania prawnego. Pewną jego zapowiedzią jest sytuacja, do jakiej doszło niedawno w Warszawie. Do jednej z poradni psychologicznych przyszły dwie kobiety z 10-letnim chłopcem. Pani psycholog, zgodnie z procedurą, poinformowała obie panie, że w trakcie pierwszej terapii, w gabinecie może przebywać tylko dziecko i jego rodzice, prosząc, by w pokoju pozostała tylko matka dziecka. Wtedy druga z kobiet – jak się okazało „partnerka” matki dziecka – uznała, że to… dyskryminacja i homofobia. W związku z czym złożyła na panią psycholog skargę. Przy okazji nie omieszkała o wszystkim poinformować Gazety Wyborczej.

W rezultacie, dziecku przydzielono innego terapeutę, a władze Warszawy zażądały ukarania pani psycholog oraz zapowiedziały przeszkolenie pracowników wszystkich stołecznych poradni pod kątem postępowania w podobnych sytuacjach.

Jeśli nowe przepisy UE zmuszą nas do uznawania fałszywej informacji, że dwie osoby tej samej płci są rodzicami dziecka, to wkrótce tego typu przypadki staną się codziennością. A każdy, kto nie będzie godził się na fikcję, będzie ryzykował odpowiedzialnością karną lub cywilną. Nie mam też wątpliwości, że w kolejnym kroku radykałowie pod pretekstem walki z tzw. „mową nienawiści” i „homofobią” wprowadzą do polskiego prawa przepisy stanowiące, że mówienie prawdy o tym, że dwie kobiety albo dwóch mężczyzn nie mogą być rodzicami, będzie karalne.

Nasi prawnicy są oczywiście w gotowości, by udzielić bezpłatnej pomocy prawnej zarówno pani psycholog z Warszawy, jak i każdemu, kto kiedykolwiek znajdzie się w podobnej sytuacji. Ale najważniejsze jest dzisiaj powstrzymanie katastrofalnej zmiany całego prawa.

W analizie ujawniamy, że przyjęcie rozporządzenia będzie sprzyjać nie tylko akceptacji homoadopcji, ale również współczesnego handlu ludźmi, jakim jest surogacja.

Jeśli jednak  Komisja Europejska zdecyduje się przyjąć projekt, to Polska nadal będzie go mogła zawetować w Radzie Europejskiej. Dlatego wysłaliśmy memorandum do polskiego rządu, w którym wezwaliśmy rządzących do opowiedzenia się przeciwko proponowanym przez KE regulacjom.

Wierzę, że dzięki wspólnej presji i merytorycznym analizom, polski rząd zablokuje unijne rozporządzenie. Wcześniej nasza skuteczna interwencja zapobiegła wprowadzeniu do polskiego prawa groźnego, genderowego wyłomu. Po tym, jak polski rząd – w odpowiedzi na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nakazujący Bułgarii uznanie rodzicielstwa pary jednopłciowej – przygotował projekt ustawy przewidujący wydawanie przez polskie urzędy specjalnych zaświadczeń potwierdzających homorodzicielstwo uznane za granicą, przekazaliśmy rządowi naszą opinię prawną, wskazując na niezgodność proponowanego rozwiązania z prawem. Rządzący zgodzili się z naszymi argumentami i wycofali się z projektu.

Co więcej, na początku roku minister Michał Wójcik zapowiedział, że jeszcze w tej kadencji do Sejmu trafi projekt ustawy zakazującej adopcji dzieci przez pary homoseksualne. Gdy tylko do tego dojdzie, nasi prawnicy poddadzą dokument szczegółowej analizie, której efektem będą konkretne rekomendacje wykluczające ewentualne luki prawne.

Lobby LGBT nie ustaje w wysiłkach, aby narzucić Polakom swoje genderowe postulaty. Za nic mają zasady demokracji i rządów prawa, próbując narzucić radykalne rozwiązania ponad naszymi głowami, z wykorzytaniem międzynarodowych instytucji. Dlatego musimy zachowywać stałą czujność i skutecznie reagować na każde zagrożenia dla podstawowych wartości takich jak życie, małżeństwo i rodzina.

Prosząc o Pani wsparcie dla naszej pracy, proszę o wspólną obronę naszej Ojczyzny przed katastrofą, która uderzyłaby w rodziny i dzieci.

Niestety w tych działaniach radykałów wspierają lewicowe media. Na początku stycznia w programie Dzień Dobry TVN gościły dwie kobiety, które wspólnie wychowują dziewczynkę. Przeprowadzając z nimi przychylny wywiad, stacja usiłowała promować homoadopcję. Jednak nawet pomimo „dobrych chęci” nie udało się ukryć tego, jak w praktyce wygląda genderowe rodzicielstwo.

W odpowiedzi na pytanie o ojca dziewczynki, jedna z kobiet z dumą oświadczyła, że „nasza córka nie ma taty. Ma tylko dawcę (…). On tylko pomógł nam z nasieniem i jego rola tylko na tym się skończyła. My znamy tę osobę, tzn. widzieliśmy tę osobę. Znamy to za dużo powiedziane”.

Tak więc dziecko wychowywane przez dwie kobiety spędzi kluczowe dla swojego rozwoju lata życia bez żadnego kontaktu ze swoim biologicznym ojcem.

W grudniu kobieta wyprosiła ze swojego gabinetu partnerkę matki dziesięciolatka, która chciała uczestniczyć w wizycie dziecka u specjalisty. Psycholog działała w oparciu o procedurę, która pozwala przebywać w gabinecie psychologicznym z dziećmi tylko ich rodzicom lub prawnym opiekunom. Gdyby w wizycie innego dziecka chciał uczestniczyć konkubent jego matki albo konkubina ojca niebędący jego prawnymi opiekunami, to te osoby także zostałyby poproszone o wyjście z gabinetu.

Nie respektując przepisów ustanowionych dla dobra dzieci, aktywistki LGBT złożyły skargę do kierownik placówki i rozpętały burzę wokół tego incydentu, oskarżając psycholog o rzekomą „homofobię”. Wsparła je w tym Gazeta Wyborcza. Co więcej, do ataków na psycholog przyłączyły się władze Warszawy. Zastępca prezydenta Warszawy Renata Kaznowska, która odpowiada za sferę edukacji i ochrony zdrowia, nakazała wyciągnięcie konsekwencji wobec psycholog. Zapowiedziała również „przeszkolenie pracowników we wszystkich poradniach, aby takie sytuacje w przyszłości nie miały miejsca”. W rezultacie chłopcu zmieniono terapeutę.

Prawnicy Instytutu pozostają w nieustannej gotowości, aby otoczyć bezpłatną opieką prawną każdego obrońcę polskiego ładu konstytucyjnego, który stanie się ofiarą ideologicznej nagonki lub którego z tego powodu spotkają konsekwencje dyscyplinarne.

Zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, natychmiast po publikacji projektu rozporządzenia nasi prawnicy przystąpili do jego kompleksowej analizy. Jeszcze w grudniu opublikowaliśmy komentarz prawny, w którym wskazaliśmy, że zaproponowane w dokumencie wprowadzenie odgórnego, unijnego „certyfikatu rodzicielstwa” w praktyce zmusi państwa wspólnoty do uznania formuły rodzicielstwa osób tej samej płci i adopcji dzieci przez homoseksualistów. Teraz przygotowaliśmy pogłębioną analizę rozporządzenia, w której przypomnieliśmy, że zgodnie z unijnymi traktatami, organy wspólnoty nie mają żadnych kompetencji do ingerowania w prawo rodzinne materialne państw UE.

Pokazujemy, że przyjęcie dokumentu skutkowałoby w praktyce tym, że polskie pary jednopłciowe, które zgodnie z polskim prawem nie mogą adoptować dziecka, wyjeżdżałyby za granicę, by tam adoptować dziecko, po czym wracały do kraju, żądając uznania zagranicznych dokumentów. Tym samym w przypadku, gdy takie pary kupiłyby dziecko od surogatki, Polska zostałaby zobligowana do uznania skutków prawnych surogacji, która jest przecież zakazanym w Polsce handlem ludźmi.

W analizie zwróciliśmy także uwagę na fakt, iż pomysł utworzenia transgranicznego „certyfikatu urodzenia” od lat propaguje Haska Konferencja Prawa Prywatnego Międzynarodowego, która może wykorzystać pomysł do promocji legalizacji surogacji. Ponieważ Polska jest członkiem Konferencji, w której prace angażuje się również Unia Europejska, monitorujemy prace tej organizacji, przeciwstawiając się próbom narzucenia Polsce tego postulatu.

Broniąc polskiej tożsamości konstytucyjnej przekazaliśmy polskiemu rządowi memorandum w sprawie projektu rozporządzenia Komisji Europejskiej. Omawiając dokument, podkreślamy, że jeśli Komisja Europejska zdecyduje się przyjąć projekt w obecnym kształcie, to z uwagi na jego sprzeczność z prawem krajowym Polska może i powinna zastosować prawo weta podczas głosowania nad dokumentem w Radzie Europejskiej.

Z kolei do Komisji Europejskiej przekazaliśmy opinię prawną, w której podkreśliliśmy, że jej projekt stanowi przykład łamania prawa traktatowego poprzez przekroczenie uprawnień nadanych organom UE.

Gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok, w którym nakazał Bułgarii uznanie skutków prawnych sformalizowanego w Hiszpanii rodzicielstwa dwóch kobiet, polski rząd, próbując zabezpieczyć nas przed podobnym orzeczeniem, przygotował projekt ustawy regulującej te kwestie. Niestety dokument przewidywał wydawanie przez polskie urzędy specjalnych zaświadczeń o rodzicielstwie par jednopłciowych, które adoptowały dzieci za granicą. W praktyce więc, Polska uznałaby w ten sposób, że dwie osoby tej samej płci mogą być rodzicami tego samego dziecka.

Zareagowaliśmy natychmiast. Przygotowaliśmy opinię prawną, w której wskazaliśmy, że Polska nie ma obowiązku wydawania zaświadczeń potwierdzających rodzicielstwo par jednopłciowych. Co więcej, byłoby to sprzeczne z polskim prawem. W rezultacie naszej skutecznej interwencji, rząd wycofał się z projektu.

Ta sprawa wyraźnie pokazuje, jak ważna jest czujność i stały monitoring prac legislacyjnych polskiego parlamentu, bez których nie moglibyśmy na czas reagować na tego typu wadliwe projekty ustaw, zapobiegając ich przyjęciu.

Kilka tygodni temu minister w kancelarii premiera, Michał Wójcik zapowiedział, że jeszcze w tej kadencji do Sejmu trafi projekt ustawy w tej sprawie. Według zapowiedzi, niebawem mamy poznać jego założenia. Gdy tylko zapowiedziany projekt trafi pod obrady parlamentu, nasi prawnicy przystąpią do jego analizy. Kierując się dobrem polskich dzieci, dołożymy wszelkich starań, aby ustawa została przyjęta w jak najlepszym kształcie. Wyniki pracy ekspertów Ordo Iuris znajdą odzwierciedlenie w postaci ekspertyzy zawierającej nasze rekomendacje, co do rozwiązań proponowanych w dokumencie.

Bez pomocy Darczyńców i Przyjaciół Ordo Iuris nie moglibyśmy wpływać na kształt obowiązującego w Polsce prawa, zgłaszając nasze merytoryczne poprawki do procedowanych przez parlament ustaw.

Stałe monitorowanie prac organów Unii Europejskiej, które pozwala nam trzymać rękę na pulsie i reagować natychmiast, gdy tylko eurokraci usiłują bezprawnie poszerzać swoje kompetencje lub narzucać suwerennym państwom sprzeczne z ich porządkami prawnymi postulaty, wymaga wielogodzinnego zaangażowania naszych analityków, czego miesięczne koszty nie są mniejsze niż 8 000 zł.

Przygotowanie każdej analizy oraz memorandum, w których jasno i precyzyjnie tłumaczymy dlaczego genderowe projekty są sprzeczne z prawem i po prostu nieracjonalne, to każdorazowo wydatek nie mniejszy niż 10 000 zł.

Włączenie się w konsultacje nad rządowym projektem ustawy zakazującej homoadopcji w Polsce, wymaga zaangażowania najbardziej doświadczonych prawników Ordo Iuris. Szacujemy, że na przygotowanie analizy projektu ustawy musimy zabezpieczyć nie mniej niż 12 000 zł. Jednak dzięki temu, będziemy mogli nadać nowemu prawu jak najlepszy kształt.

Służymy także pomocą wszystkim osobom szykanowanym za wyrażenie sprzeciwu wobec homoadopcji i innych postulatów lobby LGBT. Ale nie moglibyśmy oczywiście oferować komukolwiek bezpłatnego wsparcia prawnego, gdybyśmy nie mogli liczyć na wsparcie naszych Darczyńców.

Dlatego bardzo Panią proszę o wsparcie Instytutu kwotą 30 zł, 50 zł, 100 zł lub dowolną inną, dzięki czemu prawnicy Ordo Iuris będą mogli występować w obronie suwerenności Polski i bliskich każdemu z nas wartości na forum UE.